Telefoon opnemen kan gevaarlijk zijn

8 Flares Filament.io 8 Flares ×

De telefoon gaat. Je neemt hem op. Het enige wat jij doet, is luisteren en bevestigen dat je de ander (een goede bekende van jou) begrijpt. Je belooft niets, je zegt niets toe en je zult voor de informatie ook geen tegenprestatie leveren. Het blijkt In ons land voldoende om voor omkoping veroordeeld te worden.

Die bekende van jou is adviseur van de ‘vertrouwenscommissie’ (adviserende selectiecommissie) voor de invulling van een vacature waarop jij hebt gesolliciteerd. Hij is bij die organisatie een machtig persoon. Het gesprek gaat letterlijk als volgt (transcriptie van door de recherche afgetapt gesprek).

Hij: Heel eventjes kort nog Ricardo. Jij hebt dat overzichtje van mij gekregen – weet je wel, van veiligheid hè?

Jij: Ja.

Hij: Het gaat dus heel veel over veiligheid natuurlijk.

Jij: Ja.

Hij: Te meer omdat er natuurlijk andere kandidaten zijn die uit de politiesector komen etcetera.

Jij: Ja.

Hij: En (euh)  je krijgt op een gegeven moment  (euh)  voorgelegd de case dat er een groot evenement is en de politie zegt dat er geen politiecapaciteit is.

Jij: Ja.

Hij: Nou, dan moet je dus daarop gaan. Wat ga je dan doen? (Euh) Hoe ga je dat aanpakken? Wij hebben ook een keer meegemaakt hier dat die Bavaria Race van Rotterdam, die zouden weer op de niet geopende A73 (…onverstaanbaar) en dat is toen…

Jij: Ja.

Hij: Niet kunnen doorgaan. Daar gaat dat dus (euh) over.

Jij: Oké.

Hij: Dat is één. Ten tweede over integriteit.

Jij: Ja.

Hij: Krijg je de vraag voorgelegd van een raadslid (euhm) die een stuk grond heeft in een bestemmingsplan, en net voor de raadsvergadering hoor jij dat dat raadslid daarbij betrokken is. En dat raadslid is van dezelfde partij als de wethouder,  en de wethouder wist het ook niet. En wat ga ja dan doen? Nou, het belangrijkste antwoord is dat (je) ze kan geven: ‘Nou, dan haal ik het in ieder geval van de agenda af.’

Jij: Ja.

Hij: Dan ga ik nader onderzoek doen, dan wil ik het naadje van de kous weten. En dan komt Breugelmans: Ja, maar het is nog erger. Die wethouder heeft daar ook een stuk grond liggen, en dat heeft die ook niet verteld. Dat heeft-ie met een erfenis gekregen, dat was-ie vergeten.  En (euh) daar wordt verschillend op gereageerd. Maar ik heb na afloop gezegd (nou mijn) tegen de commissie: ja, ik zou zo’n wethouder, daar zou ik het vertrouwen in opzeggen natuurlijk. Kan dus niet.’

Jij: Ja.

Hij: Vooral niet in zo’n stad als Roermond, waar zoveel is voorgevallen. Nou, dan krijg je op een gegeven moment een (euh hmm) een driehoekje neergelegd.

Jij: Hmmm (bevestigend)

Hij: En in dat driehoekje, daarin staat de (euh), boven staat daar de voorzitter van de raad, dan staat linksonder voorzitter van het college en rechts (onverstaanbaar) het rijksorgaan. Waar bevindt u zich? De meesten zeggen: middenin, dus.

Jij: (onverstaanbaar)

Hij: Maar je maakt natuurlijk de mooiste indruk als je zegt: tussen (euh) de raad en het college hè, want de raad is de baas. Dus het gaat meer richting de raad.

Jij: Jaja, zeker.

Hij: Nou, burgervader, dat weet je natuurlijk wel. (euh) Nou de motivatie – ja goed, van de VVD dat (euh). He, je moet proberen dat je (euh, onverstaanbaar), jongens mijn termijn is afgelopen (onverstaanbaar).

Jij: Ja.

Hij: En vooral, wat denkt u als de (…) netwerken, de contacten in Den Haag. Het is natuurlijk van voorzitters van provinciale afdelingen of ex-voorzitters een koud kunstje om zowel mensen van je eigen partij als mensen die in de regering zitten van andere partijen, te benaderen.

Jij: Ja.

Hij: Nou kijk, ben ik dan nog iets vergeten? (bladerend geluid) Hoe was de kamercentrale-vergadering?

Jij: Ja, een goeie vergadering, moet ik zeggen. Waar (euh) goeie opkomst en (euh) Joost heeft het goed gedaan; deed het heel goed hè, dat verhaal van de fractie (praten door elkaar heen, onverstaanbaar).

Hij: Jajaja.

Jij: En zo, dat was allemaal perfect.

Hij: Oké, je wordt ook gevraagd naar de aanbeveling commissie Sorgdrager-Frissen over het primus-secundussysteem.

Vanwege dit telefoongesprek is de toenmalig burgemeester Ricardo Offermans van Meerssen onlangs veroordeeld tot 120 uur taakstraf voor ‘passieve ambtelijke omkoping’. Uiteraard nog veel belangrijker is dat zijn reputatie is geruïneerd. De ander was Jos van Rey (ook VVD), toenmalig wethouder van Roermond.

offermans

Offermans had natuurlijk moeten zeggen de informatie niet te willen hebben. Ik vraag me echter af welk percentage van de Nederlanders dit in zijn geval gedaan zou hebben. Ik vind het moeilijk in te schatten, maar ik vermoed tussen de 5% en 50%. En een deel van hen zou aan Van Rey (die natuurlijk heel erg fout zit) ook nog actief vragen hebben gesteld.

Als dit ‘passieve ambtelijke omkoping’ is, vrees ik dat 95% van bestuurlijk Nederland veroordeeld kan worden, al is het maar voor het aannemen van te dure relatiegeschenken.

De volgende stap is dat journalisten worden veroordeeld voor het aannemen van illegaal gelekte informatie, bijvoorbeeld van een klokkenluider. Ook dat kun je als passieve omkoging zien. De gever van de informatie hoopt zo bij de journalist in een goed blaadje te komen. Als hij dan ook nog gunstig in de publicaties terecht komt…

Klinkt absurd, maar is de veroordeling van Offermans voor omkoping dat ook niet?

8 Flares Twitter 4 Facebook 1 LinkedIn 3 Google+ 0 Pin It Share 0 Email -- Filament.io 8 Flares ×

Reacties

Loading Facebook Comments ...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *