De strategie van Mart Smeets

8 Flares Filament.io 8 Flares ×

Wat zijn de strategieën om diep wantrouwen te herstellen? De wielersport en praatprogramma’s erover lijken duidelijk te maken dat er maar twee zijn. Mart Smeets en de zijnen maakten een radicale keuze. Welke was dat? En was ze succesvol?

Ik ben zelden zo door emoties verscheurd geweest als afgelopen dagen, bij het volgen van Tour de France. Enerzijds heb ik veel waardering, bewondering en sympathie voor de huidige wielrenners die misschien wel dopingvrij afzien en regelmatig heel hard tegen de grond smakken.

Tegelijkertijd blijft diep in mij een stem roepen ‘geloof je nu echt dat die snelle jongens geen nieuw, moeilijker op te sporen middeltje hebben gevonden?’

Nog nooit heb ik de kracht van wantrouwen zo sterk van binnen ervaren. Bij het volgen van de wedstijd valt het nog wel mee.  Ik zie een wielerkoers gewoon niet meer als sport, maar puur als amusement, waarbij conditie, koersinzicht en bedrog een spannende combinatie vormen.

 
smeets boogerd
 

Mijn probleem is pas onoverkomelijk bij het bekijken van het praatprogramma van Mart Smeets. Ik kan die verhalen eenvoudigweg niet meer aanhoren, hoe ik mijn best ook doe.

Dan beleef ik heel heftig van binnen het meest vernietigende van wantrouwen: mensen luisteren niet meer naar de gewantrouwden, ook niet wanneer die informatie hebben die het wantrouwen kan wegnemen. Tegen diep wantrouwen valt bijna niets meer te doen.

Alleen diepgaande veranderingen lijken diep wantrouwen weg te kunnen nemen. De kopstukken moeten van het toneel verdwijnen en de spelregels moeten ingrijpend worden gewijzigd. Dat geldt voor de wielersport net zo als voor overheidsinstelingen, banken, woningcorporaties, blunderende medische instellingen en zo voort.

In dit geval betekent het dat zolang Michael Boogerd en Mart Smeets op het tv-scherm blijven verschijnen, het wantrouwen in de wielersport zich nog dieper zal wortelen.

Get Adobe Flash

Mart Smeets en de zijnen hebben inmiddels echter een heel andere strategie gekozen: the good guys aanvallen, in dit geval de Ierse journalist David Walsh, die al veel jaren geleden als goed journalist een boek en artikelen over het dopinggebruik van Armstrong schreef, toen de Mart Smeetsen met de hoed in de hand vriendelijke gesprekjes met Armstrong voerden.

Smeets speelde hoog spel, wat fraaie televisie opleverende. Samen met enkele trawanten beweerde hij dat niet zij, maar Walsh slechte journalistiek bedreef. Prachtig! Het getuigt van een fascinerende combinatie van lef, brutaliteit en arrogantie.

En overmoed, zo bleek gisteren in Smeets zijn programma. Ik zapte net voorbij toen hij gisteren met een trawant met Walsh in gesprek was en door Walsh tot de grond toe werd afgebrand. Er bleef helemaal niets van Smeets en de zijnen over.

Een riskante, maar geen ongebruikelijke strategie, wat Smeets deed. Zo probeerde ook een van de verantwoordelijken voor de kredietcrisis, Nout Wellink,  the good guys in diskrediet te brengen, door de mensen die al lang waarschuwden dat het mis zou gaan als ‘profeten’ te diskwalificeren. Hem lijkt te lukken, wat Smeets niet lukt: hiermee weg komen.

Dus: in zeer grote nood is de goeien aanvallen een mogelijk succesvolle, maar zeer risicovolle strategie. Eigenlijk alleen een optie wanneer je toch niets meer te verliezen hebt.

Overigens vind ik Mart Smeets een ongeëvenaarde vakman en getuigt het van loyaliteit van hem om Michael Boogerd weer in zijn programma uit te nodigen. Of is het onverschilligheid en arrogantie? ‘Wie doet me wat?’ Wantrouwen is een onaangenaam gevoel.

Ook NuDoorpakken-blogger Arian Kuil heeft moeite met Mart Smeets, maar ongeveer om de omgekeerde reden. Lees daarom voor een ander geluid de blog Tournalisten.

 

 

 

8 Flares Twitter 5 Facebook 0 LinkedIn 3 Google+ 0 Pin It Share 0 Email -- Filament.io 8 Flares ×

Reacties

Loading Facebook Comments ...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *